Συγκεντρωμένες όλες οι πεζοπορικές διαδρομές των Κυθήρων με αναλυτικές πλήροφορίες και φωτογραφίες.

Μονοπάτι M19 Αβλέμονας – Άγιος Γιώργης

Μονοπάτι M36 Διακόφτι – Αγία Μόνη

Μονοπάτι Μ37 Κολοκοτρώνης – Διακόφτι

Μονοπάτι Μ31 Ποταμός – Παλαιόχωρα

Μονοπάτι Μ1 Χώρα – Καψάλι

Μονοπάτι Μ11 Λιβάδι – Καψάλι

Μονοπάτι Μ15 Λουραντιάνικα – Καψάλι

Μ19 Αβλέμονας – Άγιος Γιώργης

3 km | 1 h 30'| Δυσκολία 2/5 | Κυκλική: Όχι

Ένα από τα παλαιότερα μονοπάτια στα Κύθηρα είναι αυτό που ξεκινάεο από τον Αβλέμονα. Ένα μικρό και πανέμορφο οικισμό, ανατολικά των Κυθήρων με στολίδι το ομώνυμο λιμανάκι και την πισινοθάλασσα με τα γαλαζοπράσινα νερά. Στον Αβλέμονα, μπορεί κανείς να προμηθευτεί ότι θέλει καθώς υπάρχουν καταλύματα και μαγαζιά.

Πρόκειται για το πιο αρχαίο μονοπάτι του νησιού. Η χρήση του συγκεκριμένου μονοπατιού, τοποθετείται, κατά τη διάρκεια των Μινωικών χρόνων. Οι αρχαίοι κάτοικοι των Κυθήρων, χρησιμοποιούσαν αυτό το μονοπάτι για να φτάσουν στο Μινωϊκό Ιερό Κορυφής. Το Μινωϊκό Ιερό Κορυφής, ανακαλύφθηκε το 1992, μαζί με έναν θησαυρό ευρημάτων, που έδωσαν πολλά στοιχεία για την αρχαία μινωϊκή θρησκεία. Είναι το σημαντικότερο που έχει ανακαλυφθεί εκτός του χώρου της Κρήτης.

Το να περπατάει κανείς σε αυτό το μονοπάτι, είναι σαν να κάνει ένα μαγευτικό ταξίδι στον χρόνο. Αφού αφήσουμε πίσω τον πολύβουο και συνάμα γραφικό Αβλέμονα, ξεκινάμε σιγά σιγά την αναρρίχηση στο “Βουνό”. Η διαδρομή μας περνάει μέσα από χωράφια, ξεχασμένα από την ιστορία και τους ανθρώπους. Εκεί, παλιά, ακόμα και αν το χώμα ήταν λιγοστό, φύτρωνε σιτάρι που έθρεφε τους κατοίκους. Τώρα πλέον, εκεί, αντί για σιτάρι, στέκουν μερικές ξερολιθιές, μοναδικοί μάρτυρες της αλλοτινής βλάστησης. Υπάρχουν όμως μελίσσια, που επιβεβαιώνουν, ότι ο τόπος δεν έσβησε ποτέ.

Καθώς ανεβαίνουμε, το έμπειρο μάτι θα αντιληφθεί αμέσως, ότι οι πέτρες που βοηθούν στην στήριξη των διαβατών, ειδικά στα δύσκολα σημεία, είναι τοποθετημένες εδώ και κάτι αιώνες. Όλα τα συστατικά, αυτής της διαδρομής, φωνάζουν την πορεία της μέσα στα κιτάπια της ιστορίας. Η αύρα που προσδίδει είναι εκστατική. Σχεδόν γεύεσαι την παρουσία των προγόνων μας.

Φτάνοντας στην κορυφή του “Βουνού”, συναντάμε το εκκλησάκι του Άη Γιώργη. Καλό θα ήταν αν θέλατε να ζητήσετε να σας φέρουν σε επαφή με τον Παπά-Γιώργη 1-2 ημέρες πριν για να σας ανοίξει την εκκλησία. Εκείνος είναι ο κλειδοκράτορας και προστάτης του μικρού ναού. Αν έχετε την τύχη να σας ανοίξει, θα απολαύσετε, τις ομορφιές που κρύβει το εν λόγω εκκλησάκι. Όπως είναι το βυζαντινό ψηφιδωτό του 6ου αιώνα, με διάφορα διακοσμητικά θέματα, κυνηγετικές σκηνές και ελληνιστικούς μαιάνδρους.

Όμως το εσωτερικό του ναού, που ειλικρινά, αξίζει να επισκεφθείτε, δεν είναι το μοναδικό αξιοθέατο. Η εκθαμβωτική θέα από εκείνο το σημείο θα μείνει χαραγμένη στο μυαλό των ανθρώπων που θα την αντικρύσουν για πολλά χρόνια. Θα έχετε στα πόδια σας όλο το νησί και ιδιαίτερα τις ανατολικές ακτές των Κυθήρων, οι οποίες φαίνονται πεντακάθαρα.

Η διαδρομή επιστρέφει με τον ίδιο τρόπο και καταλήγει στον κοσμοπολίτικο και καθόλου «αρχαίο» Αβλέμονα, όπου μπορείτε να ξεκουραστείτε και να επανέλθετε στην εποχή μας, με τρόπο που θα σας θυμίζει πάντα, ότι είστε στο πιο όμορφο νησί του κόσμου.


M36 Διακόφτι – Αγία Μόνη

3 km | 1 h 10' | Δυσκολία 2/5 | Κυκλική: Όχι

Η διαδρομή αυτή ξεκινάει από το Διακόφτι. Το Διακόφτι, είναι μια εξωτική παραλία των Κυθήρων, που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα πανώρια μέρη του εξωτερικού. Η θάλασσα, είναι σαν πισίνα με γαλαζοπράσινα νερά και υφάλους που θυμίζουν μέρη αλλοτινά και μαγεμένα. Η άμμος από την άλλη είναι άσπρη και μοιάζει με χιλιάδες μικρά διαμαντάκια.

Εκεί μπορείτε πριν ξεκινήσετε να φάτε, δοκιμάζοντας τις σπεσιαλιτέ του νησιού ή να κάνετε μια βουτιά για να δροσιστείτε. Εκεί, επίσης, βρίσκεται και το ναυάγιο, που αποτελεί ένα από τα αξιοθέατα του νησιού.

Ξεκινάτε ανηφορίζοντας ομαλά, στις καταπράσινες πλαγιές της Αγίας Μόνης. Μυρωδιές από φασκόμηλο, ρείκι και θυμάρι θα σας συνοδεύουν την πορεία σας. Το μονοπάτι είναι λίθινο και καταλήγει στην Ιερά Μονή της Αγίας Μόνης. Η Αγία Μονή είναι χτισμένη στην κορυφή του βουνού. Όπως καταλαβαίνετε η θέα σου κόβει την ανάσα και φτάνει μέχρι και το Μυρτώο πέλαγος.

Ο ναός είναι αφιερωμένος στην Παναγία και ανεγέρθηκε με τη βοήθεια του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Ο μύθος λέει, ότι είχε κάνει τάμα στην Παναγιά, ότι εάν γυρνούσε νικητής, θα βοηθούσε και στην ανοικοδόμηση του ναού. Έτσι κι έγινε.

Η μονή διαθέτει εξαιρετικά αξιοθέατα, που μόνο παραπονεμένους δεν θα σας αφήσουν. Στην κορυφή της δεσπόζει το εξαίσιο καμπαναριό από πωρόλιθο, χαρακτηριστικό δείγμα της Κυθηραϊκής, λαϊκής τέχνης. Θρύλοι και μύθοι περικυκλώνουν αυτή τη μονή. Ένας από αυτούς λέει πως κατά τη διάρκεια της κατοχής, ο ηγούμενος Αρχιμανδρίτης Μόρμορης, έδινε πληροφορίες μυστικά, με τη βοήθεια ενός ασύρματου, στις συμμαχικές δυνάμεις, για την κινητικότητα των εχθρικών σκαφών.

Στη σημερινή εποχή, ο παπά Γιώργης Αδικημενάκης, σε ένα από τα κελιά της μονής έχει εγκαθιδρύσει, ένα πρωτότυπο εργαστήρι κηροποιίας.

Αφού απολαύσετε τη διαμονή σας στην Μονή, μπορείτε να γυρίσετε στο Διακόφτι, είτε χρησιμοποιώντας το μονοπάτι που ήρθατε, είτε παίρνοντας την οδό προς το μνημείο του Κολοκοτρώνη και από εκεί ακολουθώντας τη διαδρομή Μ37 (+ 6,6km, 2h50′).

Μ37 Κολοκοτρώνης – Διακόφτι

4.7 km | 2 h | Δυσκολία 1/5 | Κυκλική: Όχι

Η διαδρομή μας άρχεται από το Μνημείο του γέροντα του Μοριά, του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Ο Κολοκοτρώνης προσέφερε πολλά στην ανέγερση της Αγίας Μόνης και οι κάτοικοι στήσανε το Μνημείο για να τον τιμήσουν.

Το συγκεκριμένο μονοπάτι, παλαιότερα αποτελούσε την κύρια δίοδο επικοινωνίας με όλο το νησί. Από εκεί περιδιάβαιναν τα ζώα που ήταν ζωσμένα με καλούδια. Το χρησιμοποιούσαν και οι άνθρωποι για διάφορους λόγους, από τους αρχαίους χρόνους.

Κατά τη διάρκεια του, θα ανταμώσετε πλήθος από καμάρες, οι οποίες ορθώνονται σε άριστη κατάσταση, για περισσότερο από 300 χρόνια.

Για πρώτη γεύση, θα συναντήσετε το χωριό “Πέντε Πηγάδια”. Είναι εγκαταλελειμμένο πια και κείτεται μέσα σε ερείπια. Παρόλα αυτά, ανάμεσα στα απολειφάδια, θα δείτε πως φυτρώνουν ακόμα ελιές. Αυτό είναι περίτρανη απόδειξη πώς ο τόπος κάποτε ήταν εύφορος και χρησιμοποιούταν από τους γεωργούς. Σήμερα και από τις δύο πλευρές του μονοπατιού, υπάρχουν αρκετά ρείκια, λαδανιές και θυμάρια για να σας συντροφεύουν με τη χάρη και τις ευωδίες τους.

Κατεβαίνοντας, θα φτάσουμε στο “πρόβγαλμα”. Από εκεί φαίνεται καθαρά το Διακοφτί, για πρώτη φορά. Λίγο πιο πέρα, υπάρχει ο “καφενές του Καμαριώτη”, όπου κατά τα παλιά χρόνια, οι άντρες παίρνανε μιαν ανάσα, για να αντέξουν την ανηφόρα που τους περίμενε. Εκεί υπάρχει ακόμα το λιθόχτιστο πεζούλι.

Ενώ κατηφορίζετε, έχετε μπροστά σας την καταπληκτική λαγκάδα. Αν σωπάσετε εντελώς θα ακούσετε τα μυστικά και τους ψιθύρους των προγόνων μας. Τα λόγια τους θα φτάσουν στα αυτιά σας, σαν καλοκαιρινό αεράκι που πέρασε και πάει.

Λίγο πριν φτάσετε στο Διακοφτί, θα αντικρύσετε από ψηλά τα στοιχεία του πολιτισμού. Εντυπωσιακό, γιατί σκεφτείτε ότι μόλις μέχρι πρότινος, αυτό το χωριό είχε λιγοστά σπίτια και ήταν ένα ταπεινό ψαροχώρι των Κυθήρων.

Σημαντικό είναι να ξέρετε πως το μονοπάτι που θα διαβείτε, ήταν κλειστό εντελώς εδώ και πολλά χρόνια από πυκνή βλάστηση. Πρόσφατα άνοιξε, με την αρωγή και τη φροντίδα των κατοίκων και σας περιμένει να το απολαύσετε. Μην ξεχάσετε να εμπιστευτείτε τα μη σηματοδοτημένα μονοπάτια που διαθέτει το Διακοφτί. Ίσως ανακαλύψετε κρυμμένους “Θησαυρούς”.


Μ31 Ποταμός – Παλαιόχωρα

3.4 km | 1 h 30' | Δυσκολία 1/5 | Κυκλική: Όχι

Πρόκειται για το καταπληκτικό μονοπάτι που αποτελεί τον ενωτικό κρίκο, ανάμεσα στον Ποταμό και στην Παλαιοχώρα. Η Παλαιοχώρα είναι η μεσαιωνική πρωτεύουσα των Κυθήρων. Η ιδανική εποχή για βόλτες, σε αυτό το μονοπάτι, είναι την Άνοιξη, που ο ήλιος φοράει τα γιορτινά του. Και ειδικά Κυριακή, που κάθε Κυριακή στην πλατεία του Ποταμού, στήνεται  ένα υπαίθριο παζάρι, με τοπικά καλούδια. Αυτό συμβαίνει εδώ και 400 χρόνια.

Μπορείτε να ξεκινήσετε με βόλτες μέσα στο γραφικό Παζάρι του Ποταμού. Σας προτείνουμε να τις κάνετε νωρίς το πρωί. Επίσης, πριν ξεκινήσετε, μπορείτε να σουλατσάρετε στα πανέμορφα δρομάκια του Χωριού της Κυράς. Έτσι λεγόταν παλιά το μεγαλύτερο χωριό των Κυθήρων. Έπειτα κατευθύνεστε προς  τα εκεί που κάποτε ήταν το νοσοκομείο και εκεί είναι και η αφετηρία της διαδρομής.

Ξεκινάμε κατευθυνόμενοι ανατολικά, προς τα Τριφυλλιάνικα. Σε λίγο αφήνουμε πίσω μας τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο, για να ακολουθήσουμε έναν τσιμεντένιο, που θα μας βγάλει στα Μελιτιάνικα. Έναν γραφικό οικισμό με σπίτια που θα θαυμάσετε. Από την πλατεία του, αρχίζει ένα πλατύ σοκάκι που συνεχίζει έως την διασταύρωση, όπου συναντάτε την άσφαλτο και πάλι.

Σε μια απόσταση λιγότερη από 50m, στρίβοντας δεξιά και παίρνοντας στο κατόπι έναν μικρό χωματόδρομο που καταλήγει σε μονοπάτι, θα οδηγηθείτε στο κέντρο του γοητευτικού χωριού, Τριφυλλιάνικα. Εκεί υπάρχει η ξακουστή πηγή, την οποία αξίζει να επισκεφτείτε, μιας και φτάσατε ως εκεί.

Η σηματοδότηση Μ31 που ακολουθεί, σας οδηγεί κατευθείαν στο μονοπάτι που τελειώνει στην Παλαιοχώρα. Εδώ υπάρχουν μυστικά και θρύλοι. Αν ακολουθήσετε επακριβώς την σηματοδότηση, δεν θα τα βρείτε ποτέ. Δώστε βάση στο ένστικτό σας και θα ανακαλύψετε τους χαμένους θησαυρούς που κρύβει το μονοπάτι.

Στη συνέχεια όμως, χωρίς να χρειαστεί να ανεβείτε πολύ, σας περιμένει το καλύτερο. Η μεγαλειώδης και συνάμα γεμάτη μυστήριο, καστροπολιτεία της Παλαιοχώρας ή Άγιος Δημήτριος, σας περιμένει να την εξερευνήσετε. Από εκεί πέρασε ο Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσσα το 1537. Κλείδωσε ερμητικά τα σπίτια, τα εκκλησάκια και ότι άλλο βρήκε μπροστά του, μαζί με τους κατοίκους και πέταξε τα κλειδιά στα σαγόνια της λήθης. Είναι ένα χωριό που νομίζεις ότι θα ακούσεις ακόμα τα παιδάκια να παίζουν και τις γυναίκες να τραγουδούν τα δειλινά.

Κάπου εκεί θα εμφανιστεί μπροστά σας, η Κακιά Λαγκάδα ή αλλιώς ο “φάραγγας” των Κυθήρων. Εκεί μπορείτε να σταματήσετε για ανάπαυση ή να δροσιστείτε και στη συνέχεια να πάρετε σιγά σιγά τον δρόμο για να γυρίσετε, πίσω στον Ποταμό.


Μ1 Χώρα – Καψάλι

3km | 2h | Δυσκολία 2/5 | Κυκλική: Ναι

Το μονοπάτι που είναι πρώτο στις προτιμήσεις των περιπατητών, είναι αυτό που ενώνει την πρωτεύουσα των Κυθήρων, την Χώρα, με  το Καψάλι.

Η ψυχαγωγική διαδρομή, ξεκινάει από το σημείο που το μονοπάτι στρέφεται ανηφορικά προς την είσοδο του Κάστρου της Πρωτεύουσας, γνωστό ως το κέντρο του Μέσα Βούργου. Στην συνέχεια η κατηφορική ροπή, κάνει την εμφάνιση της, δυτικά του Κάστρου και προσφέρει μια θέα προς το ακρωτήρι του Τράχηλα και την Χύτρα, που σου κόβουν την ανάσα. Η Χύτρα είναι ο βράχος που δεσπόζει απέναντι από το Καψάλι, κάνοντας αισθητή την επιβλητική παρουσία του.

Κατά την διάρκεια της Εαρινής περιόδου, οι πεζοπόροι που θα διαβούν το συγκεκριμένο μονοπάτι, δεν μπορούν παρά να μαγευτούν από τον “κόκκινο” οργασμό της φύσης. Mικρά θαμνάκια, με πολλά κλαδιά, ονόματι Γαλατσίδες, ξεπροβάλλουν από παντού, έχοντας ένα βαθύ κόκκινο χρώμα και δίνοντας την ψευδαίσθηση του ολοκαυτώματος της πλαγιάς. Περπατώντας 700μ μετά, η πορεία στρέφεται ανατολικά, όπου από το συγκεκριμένο σημείο, η θέα προς το Καψάλι, με τους ιδιαίτερης ομορφιάς δίδυμους κόλπους, είναι καθηλωτική. Συνεχίζοντας, στα δεξιά κείτεται η μαγευτική παραλία του Σπαραγαρίου, η οποία, εκτός των άλλων, διαθέτει και σηματοδοτημένες πίστες αναρρίχησης. Από την γέφυρα και μετά, η διαδρομή καταλήγει μετά από περίπου 200μ, στο “Ντεπόζιτο” και στον “Όμιλο”, στην περιοχή του Καψαλίου.

Για την επιστροφή, η διαδρομή τοποθετείται από την ανατολική πλευρά του Κάστρου, χρησιμοποιώντας, το γνωστό μονοπάτι που κινείται ανοδικά προς την Χώρα. Κατά την επιστροφή, επί το πλείστον, περήφανα δέντρα προσφέρουν την σκιά τους στου πεζοπόρους, δίνοντάς τους την δυνατότητα να εκτελούν την συγκεκριμένη ανάβαση ακόμα και όταν η θερμοκρασίες είναι υψηλές.

Αφού αφήσουμε πίσω το Δημοτικό Σχολείο της Χώρας, η πορεία περιπλέκεται στα στενά δρομάκια του Μέσα Βούργου. Εκεί δίνεται η ευκαιρία στον επισκέπτη, να θαυμάσει τα εντυπωσιακά αρχοντικά του τόπου και τις βουκολικές εκκλησίες. Η διαδρομή καταλήγει ουσιαστικά στην αφετηρία της, μπροστά στο σπίτι στο οποίο έδρασε και έζησε ο Λευκάδιος Χερν.


Μ11 Λιβάδι – Καψάλι

8.2 km | 3 h | Δυσκολία 2/5 | Κυκλική: Όχι

Από το παραδοσιακό και πανέμορφο Καψάλι, υπάρχει ένα μονοπάτι, που το συνδέει με το Λιβάδι.

Το Λιβάδι, αποτελεί το σημαντικότερο εμπορικό κέντρο των Κυθήρων, παρουσιάζοντας, συνάμα μεγάλη πολιτιστική κληρονομιά. Ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει αρκετά σπίτια με νεοκλασικές επιρροές. Φυσικά εκεί υπάρχουν τουριστικά καταλύματα ή επιχειρήσεις μαζικής εστίασης, για να εξυπηρετηθείτε.

Επίσης, στο κάτω Λιβάδι, βρίσκεται το Κατούνι, που είναι η μεγαλύτερη πέτρινη γέφυρα της Ελλάδας και χτίστηκε επί Τουρκοκρατίας. Στο ίδιο μέρος φιλοξενείται και η εξαίσια συλλογή του Μουσείου Βυζαντινών τοιχογραφιών.

Η διαδρομή που θα ακολουθήσετε, μπορεί να είναι μεγάλη αλλά συναρπαστική και σίγουρα έχει πολλά να προσφέρει. Η εκκίνηση γίνεται από τον κόλπο του Καψαλίου, όπου μπορείτε να προμηθευτείτε ότι χρειάζεστε.

Η διαδρομή ακολουθεί το ξακουστό μονοπάτι της Κάπαινας. Η “Ατραπού τσι Κάπαινας”, όπως συνηθίζεται να λέγεται στη ντοπιολαλιά. Το συγκεκριμένο μονοπάτι φαίνεται να είναι σκαρφαλωμένο στην άκρη του γκρεμού. Βρίσκεται πάνω από το Καψάλι και οδηγεί στον οικισμό Σπηλιές. Έναν γραφικό οικισμό, ξεχασμένο από τον χρόνο και τους ανθρώπους, όπου μπορείτε να ξεκουραστείτε και να χαλαρώσετε. Η απέραντη θέα στη Θάλασσα θα σας μαγέψει και θα σας ταξιδέψει νοερά.

Η πορεία συνεχίζεται κατηφορικά, για να φτάσει στο σπήλαιο της Αγίας Σοφίας του Καλάμου. Είναι ένα από τα πολλά σπήλαια του νησιού και έχει τη χάρη να φιλοξενεί τον ναό της Αγίας Σοφίας. Η δροσιά είναι λυτρωτική και αυτό το κάνει ιδανικό για ένα μικρό διάλειμμα, ειδικά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Στο σπήλαιο βρέθηκαν αρχαιολογικά ευρήματα των Κυθήρων, από το 4000π.Χ. Είναι πολύ σημαντικό να έχετε μαζί σας ισχυρό φακό για την εξερεύνηση του σπηλαίου.

Το μονοπάτι συνεχίζει ανηφορικά, από ένα δύσκολο σημείο, το οποίο χρήζει ιδιαίτερης προσοχής, χωρίς όμως να γίνεται επικίνδυνο. Οι διαβάτες που θα το περιδιαβούν, πρέπει να είναι έμπειροι, ενημερωμένοι, κατάλληλα εξοπλισμένοι και κυρίως με παρέα. Καλά είναι έχετε βασταγερά, ορειβατικά παπούτσια, ακόμα και τους θερμούς μήνες, προκειμένου να αποφύγετε τυχόν τραυματισμούς. Επίσης, πρέπει να υπάρχει ένα σακίδιο που να περιέχει τα απαραίτητα και μερικά μακρυμάνικα ρούχα, έστω κι αν είναι Καλοκαίρι.

Συνεχίζουμε σχετικά ομαλά και φτάνουμε τελικά στο πανέμορφο Λιβάδι. Οι δυνατότητες που έχουμε εκεί είναι αρκετές όπως προαναφέραμε. Ειλικρινά αξίζει τον κόπο, να ακολουθήσετε αυτή την πορεία, ειδικά πεζοί, για να έχετε την ευκαιρία να απολαύσετε τα κάλλη και τις ομορφιές, που διαθέτει το νησί, από κοντά.

Μ15 Λουραντιάνικα – Καψάλι

4.7 km | 2 h | Δυσκολία 1/5 | Κυκλική: Όχι

Το μονοπάτι ξεκινάει από τον οικισμό Λουραντιάνικα, που βρίσκεται νοτιοανατολικά του Λιβαδίου, ενός από τα πιο γνωστά χωριά των Κυθήρων. Πρόκειται για μια όμορφη, αγροτική διαδρομή, η οποία έχει να προσφέρει πολλά, στους ανθρώπους που θα την περιδιαβούν. Τόσο την άμεση επαφή με τη φύση και την ομορφιά της, όσο και με τα πανέμορφα βουκολικά αξιοθέατα.

Το μονοπάτι έχει διαμορφωθεί με μεράκι από τον Μαθιό Αγγελιουδάκη, ο οποίος ήταν και ο πρωταρχικός εμπνευστής. Αυτό, φυσικά, έγινε με ελάχιστες εξωτερικές παρεμβάσεις και σύμφωνα πάντα, με σεβασμό στο περιβάλλον, έτσι ώστε να μπορεί να δεχτεί άφοβα και ακίνδυνα τους επισκέπτες. Κατά τη βόλτα μας, μπορούμε να πατήσουμε, με ασφάλεια σε σκαλοπάτια από τις, ήδη υπάρχουσες ρίζες, να χαλαρώνουμε σε πετρόχτιστα καθίσματα και να απολαμβάνουμε τον οργασμό της φύσης.

Η διαδρομή ξεκινάει από τη μεταβυζαντινή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, που κτίστηκε στα τέλη του 16ου αιώνα. Θεωρητική αφετηρία, το μικρό ομώνυμο εικονοστάσι, το οποίο στέκεται απέναντι από δύο πέτρινα καθίσματα ή “κουσούνια”, για ανάπαυλα και περισυλλογή. Καθώς περπατάμε το μονοπάτι, θα συναντήσουμε ένα πηγάδι, προστατευμένο για ευνόητους λόγους και πηγές με τρεχούμενα νερά.

Συνεχίζοντας, έξω από το χωριό, ξεκινάει το διάσημο και πανέμορφο κυπαρισσόδασος. Πανύψηλα κυπαρίσσια, στέκουν αγέρωχα, ενώ συνάμα συντροφεύουν και δροσίζουν τους περιπατητές, οι οποίοι περνούν ανάμεσά τους. Αυτό κάνει τη διαδρομή κατάλληλη, ακόμα και κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, που η ζέστη χτυπάει κόκκινα.

Μετά το κυπαρισσόδασος, ανηφορίζουμε προς το εκκλησάκι του Άη Γιάννη στις Αγριολιές το οποίο χτίστηκε στις αρχές του 16ου αιώνα. Το εκκλησάκι είναι χτισμένο στην κορυφή ενός λόφου ανάμεσα στα Λουραντιάνικα και τα Ξερονιάματα. Η θέα που έχει το συγκεκριμένο σημείο είναι εκπληκτική. Μπορείς να δει κανείς όλο το νησί και έχει την ευκαιρία να αφήσει τις σκέψεις του να ταξιδέψουν. Στο εσωτερικό του, βρίσκονται πανέμορφα εκθέματα όπως δύο εικονοστάσια, καθηλωτικές εικόνες και επιβλητικές τοιχογραφίες.

Από εδώ και πέρα, η διαδρομή γίνεται κατηφορική, οδεύοντας πλέον προς το Καψάλι και περνώντας τους γεωμετρικούς ελαιώνες στο Φυρόι. Φυρόι σημαίνει κόκκινη γη και έχει πάρει το όνομά του, από το ελαφροκόκκινο χρώμα του χώματος που παρουσιάζει το μέρος. Η περιοχή, λόγω αυτού το γεωλογικού φαινομένου, παρουσιάζει είναι ιδιαίτερη ομορφιάς και κατάλληλη προς τέρψη των οφθαλμών.

Υπάρχει όμως και η εναλλακτική πορεία που μπορούμε να ακολουθήσουμε. Όποιος θέλει, μπορεί να κάνει μια παράκαμψη και να κατευθυνθεί προς τους Αγίους Ακινδύνους. Οι Άγιοι Ακίνδυνοι είναι ένα εκκλησάκι που βρίσκεται στην κορυφή του βουνού. Ακόμα ένα σημείο όπου η θέα σου κόβει την ανάσα. Από εκεί μπορούμε να αγναντέψουμε ένα μεγάλο μέρος του νησιού, καθώς και τους διπλούς κόλπους του Καψαλίου.

Από εκεί και πέρα βαδίζοντας προς το Καψάλι, έχουμε συνεχώς πανοραμικά, στο οπτικό μας πεδίο, όλο το Καψάλι, αλλά και τη Χώρα και το Κάστρο. Η διαδρομή τελειώνει στο Καψάλι, όπου έχουμε τη δυνατότητα να ξεκουραστούμε και προμηθευτούμε φαγητό και ότι άλλο θέλει ο καθένας.

Ακολουθούν κάποια βίντεο από τους περιπάτους στα Κύθηρα